อ. พระศาสดา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 36 / 68

ประโยค - พระธัมปทฺอยูสกฺแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 10 เข้าไปฝ่าพระศาสดา ถวายบังคมแล้ว ทูลถามว่า "พระเจ้าข้า ในพระศาสนานี้ มีอะไรอย่างไร?" [ธรร ๒ อย่างในพระศาสนา] พระศาสนตรสอตว่า "ภิกขุ ธะมี๒ อย่าง คือ คันธะร

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงการถามตอบระหว่างพระมหาเปลาะกับพระศาสดาเกี่ยวกับสาระสำคัญในพระพุทธศาสนา โดยการจำแนกสองประเภทหลักคือ คันธะรยะ และวิมสานะรยะ ซึ่งถูกใช้เพื่อการศึกษาและประพฤติที่ถูกต้องตามหลักพระไตรปิ

ประโยค - พระอุปัชฌาย์ทุถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 40 [เทพบุตรจําลงกาย ไปหาพราหมณ์] (แม่) เทพบุตรแลดูสมบัติของตนแล้ว คิดว่า "สมบัตินี้เราได้ ด้วยกรรมอะไร?" เมื่อพิจารณาไปก็รู้ว่า "ได้ด้วยในที่เสื่อมใสใ

ในเนื้อเรื่องนี้ เทพบุตรได้พิจารณาสมบัติของตนและนึกถึงการที่ได้ทุกอย่างมาเพราะความเสื่อมใสในพระศาสดา เขาจึงเดินทางไปที่ป่าช้าเพื่อทำการอัญเชิญพราหมณ์ เมื่อพบพราหมณ์ เทพบุตรสอบถามถึงความทุกข์ที่เกิดขึ้

ประโยค - พระธัมมปทีปธกาถแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 49 ค. สมบัติ นี่ ท่านได้แล้ว เพราะทำให้เสื้อใส่ในเราหรือ ? ท. พระเจ้าข้า. มหาชนแวดล้อมพบุรุษแล้ว ได้ประกาศความยินดีว่า "แน่ พ่อเจ้ํา? พุทธคุณน้อคงจริงหนอ บุ

ในเนื้อหานี้พระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของใจในการกระทำกรรม โดยส่งเสริมให้เชื่อว่าใจเป็นหัวหน้าและใหญ่ในทุกอย่าง การทำกรรมที่ดีและอุกาสนั้นต้องมาจากใจที่ผ่องใส และยืนยันว่าบุคคลที่มีใจที่ดีย่อมได้รับคว

ประโยค - พระอิฐมปฐมที่ฐูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 55 ค. ข้าพระองค์ไม่ได้ถามโดยอีเือเพื่อ พระเจ้าขา. ส. เธอได้ถามโดยอีเือเพื่อ พระเจ้าขา. ค. ข้าพระองค์ไม่ได้ถามโดยอีเือเพื่อ พระเจ้าขา. ส. เธอำน

ในบทนี้มีการสนทนาระหว่างลูกศิษย์และอาจารย์เกี่ยวกับการกระทำที่ไม่เหมาะสมและความสำคัญของการขอโทษ การสนทนาเน้นถึงความผิดที่เกิดจากการไม่ให้เกียรติแก่กัน และแสดงให้เห็นถึงบทเรียนที่สำคัญในเรื่องของการรับ

ประโยค - พระมหาทูล เปรียญเอก วัดเทพศิรินทราวาส แปล พ.ศ. ๒๕๔๓. ๔. เรื่องความเกิดขึ้นของนางกามลักษณ์*[ ๔ ] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวสวัน ทรงปรารถนาหญิงหนุ่ม คนใดคนหนึ่ง ตรัสพระ

บทความนี้นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับนางกามลักษณ์ผ่านคำสอนของพระศาสดาที่ทรงเทศนาเกี่ยวกับความรักและการดำเนินชีวิตของบุตรที่มีต่อมารดา โดยอธิบายถึงบริบทและความสำคัญของความสัมพันธ์ในครอบครัว รวมถึงเรื่องราว

ประโยค - พระธรรมปิฎกซึ่งถูกแปล ภาค ๑ - หน้า 74 ๕. เรื่องภิษาภาวเมืองโกสัมพี*[เอก] [ข้อความเบืองต้น] พระศาสดา เมื่ อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพากิริยา ชางเมืองโกสัมพี ตรี สพระธรรมเทคนิคานว่า "ปรจ

เนื้อหานี้พูดถึงการสนทนาระหว่างพระวินัยธรและพระธรรมกถีในเรื่องวินัยที่เกิดขึ้นใกล้เมืองโกสัมพี โดยมีการตรวจสอบกรณีการเหลือน้ำในบาชนะและความเข้าใจเกี่ยวกับอาบัติ ว่ามีหรือไม่มีการทำผิดในกรณีดังกล่าว ซึ

ประโยค - พระธัมมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 79 ภาคเจ้า ทรงอาศัยบ้านปรือเลยกะ เสด็จจำพรรษาอยู่ที่คณฑลสาละใหญ่ ในรว่าปรํมจิตวณ อันช้างปรือเลยกะอยู่ปฐวาถูกเป็นผาสุก. [พวกอุบายกมานิก] ฝ่ายพวกอุบายก ผู้อยู่

ในพระธัมมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 79 พูดถึงการทรงอาศัยของพระศาสดาในบ้านปรือเลยกะ และความพยายามในการทำให้พวกภิกษุพร้อมเพรียงกัน แม้ว่าพวกเขาจะมีความไม่พร้อมเพรียงกันอยู่ เมื่อไม่ได้พบพระศาสดา โต้ตอบกั

ประโยค - พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้า 81 ด้วยวงดังกน้ำฉันน้ำใช้มาถังไว้ เมื่อพระประสงค์ด้วยน้ำร้อน ก็จัดน้ำร้อนถวาย พระช้างนั้นจัดน้ำร้อนให้เองอย่างไร ? พระช้างนั้น สีไม้แท้ด้วยวงให้ไฟเกิด ใส่ฟันไ

เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงความประสงค์ของพระศาสดาและการถวายบาตรจากพระช้าง โดยมีการถวายบำราศและการปฏิบัติที่สำคัญเพื่อปกป้องพระศาสดา และการทำวัตรตามคำสั่งของพระศาสดา สถานการณ์ถูกบรรยายอย่างละเอียดแสดงให้เห็น

ประโยค - พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 88 ภูมุขเหล่านอไม่่นั่ง ไม่ยืน ร่วมกับภูมุขพวกนั้น. พวกผู้มาแล้ว ๆ ถูลามพระศาสดา ว่า "ข้าแต่พระองค์" ผู้ภิญญ พวกไหน ภูมุขชาวเมืองโกสัมพี ผู้ถืออาจแตกต่างเหล่า

ในบทความนี้พระศาสดาได้แสดงหลักธรรมเกี่ยวกับการปฏิบัติของภิกขุในสำนักของพระพุทธเจ้า โดยอธิบายถึงความสำคัญของการไม่ทำกรรมหนักและการรักษาคำสอนในการดำเนินชีวิต รวมถึงประเด็นเกี่ยวกับการครองราชสมบัติในเมือ

ประโลคณ - พระธัมปทิตฺฐปฏิญฺญา (บทที่ 91) ๖. เรื่องจุดกลากและมหากลาก * [๖] ข้อความเบื้องต้น พระศาสดา เมื่อเสด็จเข้าไปอาศัยสถัตพยนคร ประทับอยู่ในป่า ไม้ปะคู่ลาย ทรงปรากฏจุดกลากและมหากลาก ศาสพระธรรมเท

พระศาสดาเสด็จไปสถัตพยนครและพบจุดกลากและมหากลากในป่า ไม้ปะคู่ลาย เรื่องราวเกี่ยวกับพี่น้องที่ทำการค้าขาย มีการบรรทุกของที่กรุงสาวัตดี และน้องชายที่สนใจในธรรมะแต่สุดท้ายบวชเป็นพระ มหากลากที่เห็นผู้มาฟัง

ประโยค - พระธัมปิฏกถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 92 เป็นผู้ไม่ประมาณในเวียนทั้งหลาย ฝ่ายเราจักไปฟังธรรม" ดังนี้แล้ว ไปถวายบังคมพระตถาคต นั่งที่สูงบริเวณแล้ว วันนั้น พระศาสดา เมื่อจะตรัส ponิุพัทธ์ ตามอธิษฐาน

ในบทนี้กล่าวถึงมหากาลที่ฟังธรรมจากพระศาสดาเกี่ยวกับความเศร้าหมองของกาม และความไม่ยั่งยืนของการครองเรือน จนตัดสินใจที่จะบวชเพื่อตามหาความหมายที่แท้จริงของชีวิตและหลีกหนีจากความทุกข์ หลังจากถวายบังคมพระ

ถวายผ้ากาสาวะนัันแก่พระเวทัศจ์ [เวทัศจน์นุ่มผ้าไม่สมควรแก่ตน] พระเวทัศจน์ ตัดผ้านั้นแล้ว เย็น ย้อม นุ่มนิ่มเที่ยวไป พวกมนุษย์เห็นท่านแล้ว จึงพูดกันว่า "ผ้าผืนนี้หามควรแก่พระ เวทัศจน์ไม่ ควรแก่พระสมุทร

เรื่องราวเกี่ยวกับพระเวทัศจน์และการถวายผ้ากาสาวะนะ โดยมีการสนทนาเกี่ยวกับความเหมาะสมของผ้าและความเป็นมาของพระเวทัศจน์ในอดีต ว่าด้วยการทำหน้าที่ของภิกษุและการถวายผ้าที่เหมาะสมกับฐานะของท่าน เรื่องนี้สอ

ประโยค-พระบรมโพธิสมภาราภาค ๑ หน้า 111 ดังนี้แล้ว กล่าวว่า "เจ้าทำกรรมอันไม่สมควร" แล้วก็ปล่อยเขาไป [ของดียอมควรแก่กันดี หาวรรคกันชั่วไม่] พระศาสดา รับทรงนำพระธรรมบทนั่นมา (แสดง) แล้ว ทรงอ้าชาดกว่า "น

บทนี้กล่าวถึงการแสดงธรรมของพระศาสดา ที่ทรงนำพระธรรมบทมาให้เห็นถึงการทำกรรมและการปฏิบัติที่ถูกต้อง พร้อมแสดงคำพยากรณ์เกี่ยวกับผู้ที่ทำกรรมอันไม่สมควรและการนุ่งผ้ากาสาวะ ซึ่งเน้นถึงความสำคัญของการทำความ

อัปลำดับด้วยพระอรหันต์พันองค์นั้น เสด็จไปสู่พุทธานุสรณ์ ใกล้แดนพระนครชัฏฐ์ ด้วยทรงพระดำริว่า "จักปล้องปฐมภูมิ" ที่ถวายไว้แก่พระเจ้า พินิจจารย์ ครั้นพระธรรมกถา อันในพระแผ่นดินพระราชา ผู้ทรงสดับข่าวว่า

บทความนี้นำเสนอเรื่องราวและความสำคัญของพระศาสนูปถัมภ์และพระโมคลัลลานะ สองพระอรหันต์ที่มีต้นกำเนิดจากบ้านละแวกใกล้เคียงกัน และเกี่ยวพันกันมาตั้งแต่โบราณกาล เรื่องราวนี้แสดงให้เห็นถึงบทบาทและสถานะของทั้

ประโยค - พระบิณฑบาตประจําปีภาค ๑ - หน้า 127 พระสมณโคดม พวกเขาเรา จักมาสํานักเรา พ่อไปกันเถิด เราจักไม่ไป สหายทั้ง ๒ นั้นจึงกล่าวว่า "ท่านอาจารย์ ท่านถิ่นปราณูเอง" ดังนี้แล้ว หลีกไป เมื่อสหายทั้ง ๒ นั

เนื้อหาเกี่ยวกับการบอกกล่าวของพระผู้มีพระภาคเจ้าแก่ภิกษุทั้งหลายเกี่ยวกับความสำคัญของการประกอบพิธีพรหมจรรย์เพื่อทำให้ถึงที่สุดแห่งทุกข์ โดยเนื้อหาพิจารณาถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระสมณโคดมและสาวก รวมถึงก

ประโยคสมบัติ- พระมหาปัทธูรภีสกุลแต่ง ภาค ๑ - หน้า 130 เราให้ตำแหน่งที่ตน ๆ ปรารถนาแล้ว ๆ นั้นแล แก่กุเผล่านี้; ก็อัญญาโกณฑัญญะ เมื่ออวทานเนื่องด้วยข้าวกล้อันเลิศ ๕ ครั้ง ในราวข้าวกล้าเรานั้น ก็หาได้ปร

บทความนี้นำเสนอเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับพระมหาปัทธูรภีสกุล เมื่อมีการมอบตำแหน่งให้กับภิกษุในสังคม ชี้ให้เห็นถึงการทำบุญและการทบทวนความสำคัญของธรรมะ รวมถึงการถวายอาหารที่เหมาะสมแก่พระพุทธเจ้า ส่วนการปล

ประโยค - พระจันทิมาทิฏฐิฉากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 131 ข่าวสารที่จะชี้ ให้ถือเป็นนามจวนขนบประเพณีแสนมั่ง และน้ำตาล ครวด ถวายทานแก่ภิกษุสูงมีพระพุทธเจ้าเป็นประมุข ในกาลสัง ภิกษิรบููล่าว่า "ขอแผ่พระอง

บทความนี้กล่าวถึงการถวายทานที่มีความสำคัญในพระพุทธศาสนา เช่น การถวายข้าวสารและข้าวเม่าที่มีคุณภาพ แสดงให้เห็นถึงผลของการปฏิบัติธรรมที่สามารถนำความสุขมาให้ผู้ที่ตั้งใจปฏิบัติ ทั้งยังเน้นถึงวาทกรรมจากพร

ประโยค- พระธัมปทัฒุถาแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 132 อานิสงส์ในธรรมที่บำประพฤติดี ผู้ปฏิบัติธรรมเป็นปกติ ย่อมไม่ไปสู่อบาย. อัญญโภคนิทญะ ปราราณาเพื่อเทวดธรรมอันลีก่อน [เขา] จึงได้ถวายทานส่วนเลิศ ๔ ครั้ง ในกาลแห

อานิสงส์ของการทำบุญและการปฏิบัติธรรมมีผลให้ผู้ปฏิบัติไม่ตกไปสู่อบาย. ในสมัยของพระพุทธเจ้าพุทธสีส มีบุคคลที่ทำบุญถวายทานและส่งผลต่อเทวดาธรรม. การบำเพ็ญบุญที่ดีย่อมเกิดผลในชีวิตของผู้ปฏิบัติ และมีเรื่อง

ประโยค - พระจัมป์ทัศนัีวรรคานิภปลชั ภาค ๑ - หน้าที่ 138 ประมาณได้โยชน์ ๑ พระพุทธเจ้าพระนามว่ากัสสปะองค์จินั้น พวกเจ้าพึงถามทูลถามพระองค์ก่อน" เปรยเหล่านั้น ยังกาลมีประมาณเท่านี้ไงสิ้นไปแล้ว, เมื่อพร

เนื้อหากล่าวถึงการถามพระพุทธเจ้ากัสสปะเกี่ยวกับการถวายทาน และการที่พระเจ้าพิมพิสารถวายทานแด่พระศาสดา ส่งผลให้เกิดอภิเษกานุสรณ์ในเขตของพระองค์ พุทธันดร ๑ ได้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของบุญที่เกิดจากการถว

ประโยค- พระอิฐมปทุมถะถูกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 140 พี่น้องแล้ว ทรงนำพระธรรมเทศนาแม่นี้มาแล้ว ด้วยประกะนี้ [บุรพพฤทธของพระอัครสาวกทั้ง ๒] ก็ยุตั้งหลายกล่าวว่า "ก็พระอัครสาวกทั้ง ๒ ได้ทำธรรมอะไรไว้? พร

ในหน้าที่ 140 ของพระอิฐมปทุมถะสำรวจความปรารถนาของพระอัครสาวกและบทบาทในธรรมเทศนา เรื่องราวเริ่มด้วยการพูดถึงความปรารถนาในการเป็นอัครสาวกและการสร้างเส้นทางสู่โมกษธรรมของผู้บวดและผู้แสวงหา โดยมีการสนทนาร